เคล็ดลับ เถ้าแก่น้อย

“วันนี้ “เถ้าแก่น้อย”ก้าวไกลไปกว่าที่ผมฝันไว้มาก
ยอดขายปี 2553 สูงถึง 1,600 ล้าน…บาท
ปี 2554 ประมาณ 2,000 ล้านบาท
โรงงานขยายเพิ่มขื้นเป็น 3 โรงงาน คือที่ ท่าอิฐ บางบัวทอง และปทุมธานี
มีพนักงานประมาณ 2,000 คน
… ส่งไปจำหน่ายใน 26 ประเทศ
ผมสามารถชำระหนี้ 40 ล้านบาทของครอบครัวได้เมื่อปี 2550 หรือ 3 ปีหลังจากตั้งบริษัท เถ้าแก่น้อยฯ
ในโลกนี้มีอะไรที่เราไม่เคยคิดฝันมากมาย
แต่สามารถเป็นจริงได้
ขอเพียงแค่เราลงมือทำอย่างจริงจัง
ทำด้วยความรัก
ที่สำคัญเมื่อเจออุปสรรคขวางหน้า
… อย่ายอมแพ้
ชีวิตของผมเปรียบไปแล้วก็เหมือนกับ “สาหร่าย”
ทุกครั้งที่สาหร่ายเจอ “ความร้อน”
มันก็จะมีมูลค่าสูงขึ้น
เจอความร้อนจากแสงแดด หรือเตาอบ ก็กลายเป็น “สาหร่ายแห้ง”
มูลค่าเพิ่ม
เจอความร้อนจากน้ำมันในกระทะ ก็กลายเป็น “สาหร่ายทอดกรอบ”
มูลค่ายิ่งเพิ่ม
ชีวิตที่ผ่านมาของผมก็เช่นกัน
ถ้าถามว่า “ความสำเร็จ”ของผมมาจากอะไร
ผมจะตอบว่า “ปัญหา”
“ปัญหา” คือ น้ำมันร้อน
คือ “แสงแดด” ของชีวิต
ทุกครั้ง ที่มี “ปัญหา” ผมจะเติบโตขึ้น
เพราะถ้าบ้านผมยังคงร่ำรวยอยู่ ธุรกิจที่บ้านไม่มีปัญหา ไม่เป็นหนี้
ผมคงไม่ลุกขึ้นมาทำเกาลัด
ถ้าร้านเกาลัดของผมไม่เจอปัญหาเรื่องกลิ่นและควัน จนทำให้ฝ้าเหลือง
ผมคงไม่คิดหาสินค้าใหม่มาขายเพิ่ม
และคงไม่ได้ขาย “สาหร่ายทอดกรอบ”
ถ้าไม่มีปัญหาต้องหาช่องทางการขายเพิ่มเพื่อรองรับกับกำลังการผลิตที่มากขึ้น
ผมคงไม่นำ “เถ้าแก่น้อย” ไปเสนอ “เซเว่น-อีเลฟเว่น”
และถ้า…ฯลฯ
“ปัญหา” จึงเปรียบเสมือน “ความร้อน”ที่ทำให้ผมเติบโต
สำหรับผม “ปัญหา” ไม่ใช่ “อุปสรรค”
แต่เป็นองค์ประกอบหนึ่งของความสำเร็จที่ทำให้เราแข็งแกร่งขึ้น
ผมไม่เคยกลัว “ปัญหา”
และไม่เคยกลัว “ความล้มเหลว”
ผมจะบอกคนรุ่นใหม่ที่เริ่มต้นทำธุรกิจทุกคนว่า “อย่ากลัว ความล้มเหลว”
ให้คิดเสมอว่า “ล้มก็ครู ชนะก็ครู”
ทุกอย่างในโลกล้วนเป็นครูหมด
เมื่อชนะก็อย่าคิดว่าจะชนะตลอดไป
บางทีการแพ้ก็คือการชนะ
เหมือนกับมีคนมาวิจารณ์เรา ถ้าเราเถียง เราอาจจะชนะ
แต่เราไม่ได้อะไรเลย
หากเราฟัง ไม่เถียง
เหมือนกับว่าเราจะแพ้
แต่จริงๆแล้ว เราชนะ เพราะเราได้ฟังมากขึ้น
จากนั้นเราค่อยกลั่นกรองว่าจะเชื่อหรือไม่เชื่อ”ต๊อบ-อิทธิพัทธ์ กุลพงษ์วณิชย์
ผู้เริ่มสร้างธุรกิจสาหร่าย “เถ้าแก่น้อย” เมื่อเขาอายุเพียง 18 ปี
ปัจจุบันเขาอายุ 28 ปี “เถ้าแก่น้อย”มียอดขายประมาณ 2,000 ล้านบาทต่อปี

เเค่ได้รัก

….การได้รัก > เป็นเพียงความว่างเปล่า”
…การถูกรัก –> เป็นเพียงแค่บางสิ่ง> บางอย่าง ?
…ส่วนการได้รัก…และการถูกรัก…” นั้นเป็นทุกอย่าง”

ความรัก

“ความรัก “ไม่ใช่การประเคนของให้กัน ”
แต่ความรัก…. คือการมีส่วนร่วม….”ซึ่งกันและกัน ”
และรัก–> ” ไม่ใช่” การโอ้อวด >>>
หากแต่รัก–> “คือ” การเอาใจใส่ > ซึ่งกันและกัน–>!

เกมส์

ไม่ว่าจะเกมส์ชีวิต หรือเกมส์ธุรกิจ
เกมไหนๆ ไม่มีใครหรอก
จะชนะทุกอย่างที่ขวางหน้า
ดังนั้น อย่าวิ่งหนีการแข่งขัน อย่ารังเกียจความพ่ายแพ้
แต่เราต้องอยู่ร่วมกับมันให้จงได้

การอยู่ร่วมกัน

 

การอยู่ร่วมกัน บนโลกกลมๆ ใบนี้
ความเกรงอกเกรงใจ
ซึ่งกันและกัน สำคัญมาก
ในครอบครัว และองค์กรก็เช่นกัน
หากเอาแต่ใช้ไม่เคยเกรงใจ
ไม่ดูแล ในที่สุดก็จะไปด้วยกันไม่รอด

กำลังใจ

บางครั้ง “การหวัง” อะไรไว้มากๆ แล้วมันออกมาไม่สมกับที่หวังไว้มันก็รู้สึก “เสียใจ” นะ
สู้เรา “หวังไว้น้อยๆ” แม้สิ่งที่เราหวังจะออกมาน้อยแค่ไหน
สุดท้ายแล้วเราก็จะรับมันได้ง่ายกว่าการหวังมากๆ